چند روزیست وصالت شده رویای شبم

چند روزی است که مسکین شده ام از خانی

چند روزی است که مستم ز سبوی نیلی

چند ماهی است که عشقت شده زهر جگرم

چند ماهی است که از هجر رخت در شررم

چند ماهی است که از عشق ٬ ندارم خوابی

چند ماهی است که بی روی تو در سوز و تبم

چند سالی است که دیگر نتوان ٬ صبر کنم

چند سالی است که در چشم ٬ یکی ٬ خار بد است

چند سالی است که در حنجره ٬ دارم خنجر

چند سالی است که بر گردن خود زنجیرم

از ازل در پی معشوق ٬ سراپا سوزم

ترسم آخر نرسم وعده و آخر سوزم

********

حدیث غیبت یار را به راز واگویید

به ظهر جمعه چرا با خبر نمی آید

به پیر دیر و قبیله ٬ بگو که مجنون گفت

خداش در همه حال از بلا نگه دارد

********

از اینکه چند مدتی است کلبه ام را سامانی ندادم و متروک گذاشتم به بزرگواری خود ببخشید ٬ که بخشش از بزرگان است .

چند سالی بود که جنون عشق ما را به مضراب خود می نواخت و هر از گاهی دشنه خود را بر قلب و جان فرو می نمود و بانگ می زد که رسوا شو در این زمانه سخیف ٬ که باید سوخت از فراق و رسوای زمانه شد و ما هم به رسم و سیاق اهل دل ( هرچند که بویی نبرده ایم از همه معنویات ) سر در گریبان برده و تقیه اختیار نمودیم و کار خود به فضل کریم و رب جلیل سپردیم که او مختار بر اختیار همه است .

و این حدیث سوختن ادامه داشت تا اندک سالی پیش که سفره دل به اهل دل سپردیم و کلام از حنجره بیرون انداختیم تا حرکت از ما باشد و مشیت بر هرچه قرار گرفت ما را همان سزد .

همشیره را رهسپار طلب نظر کردیم و ایشان در لفافه کلام حدیث را واگو نمود ٬ اما دریغ از جوابی ٬ چونان که از آتش دل شعله به افلاک رسید  و پیامی از یار نرسید .

ماهی پیش ٬ چونکه در شرف رهایی از انقیاد دانشگاه و پیوستن به قافله مشمولان به خدمت زیر پرچم همیشه در احتزاز بودیم ٬ حدیث خود را از دل فوران دادیم و اهل خانه را با هزاران بشارت و تنذیر به پیشگاه جانان فرستادیم تا مگر سخنی در باب عشق گفته شود و نظری از یار جویا شوند ٬ مگر نه اینکه اختیار به لیلی صفتان است .

خبر از راه رسید که یار با ما نیست و ما را در صحرای آتش و عطش همرهی نباشد ٬ باشد تا سر خود گیریم و از تفکر به در آییم .

فرستادیم فرستاده ای در کسوت همسر دوست خود تا بگوید حدیث ما را از زبان همسن و سال ٬ تا اگر در انتقال قول و بیان حدیث روایت راوی صحیح نبوده ٬ ما را به گناه ناکرده و سوءبرداشت محکوم ننمایند و در حق این اسیر به راه دل تجدید نظری بنمایند .

لیکن سفیر با تکفیر بازگشت و اینگونه نجوا نمود با همسر و همسر به ما که  ٬ نظر یار نباشد به رهت ٬ خود بگفتست که گوید سخنی با دل تو .

و ما در انتظار که زمان مصاحبت دست دهد و خود بی پیرایه بگوییم ٬ مانده های بر دل را تا حق مطلب را از سرچشمه ادا کنیم و خسران برای خود متصور نشویم .

روزی گذشت و یار نگفت آنچه باید می گفت تا اینکه ما از طریق صبر خارج شدیم و خود دست به سفیر سخن سپردیم و شماره حریم یار  بگرفتیم و آغاز سخن کردیم تا مگر فرجی شود در این گذار ناسازگار .

کوتاه سخن ٬ ما گزیده گفتیم و یار از اول کار مفصل صحبت ناسازگاری و انصراف از همسفری پیش گرفته و نه را زمزمه می کرد و دلیلی بر نساختن با ما نگفت و از اعلام حضور ما و خانواده در محضر ایشان و خانواده حذر می داد و پاره ای مطالب را عرضه داشت که ما را قناعت با آن ها نبود .

جای معارفه دارد ایشان را ٬ که حضرت دوست از خویشان نه چندان نزدیک است و از کلام ما نزدیک به ما .

ایشان مرحمت داشت در کلام ما را ٬ که به عنوان برادر ما را بیند و از خویش عشق نشاید و او را خوش نیاید ٬ مادر ایشان در این فکر نبوده و او نیز به تبعیت از طریق اولیاء حذر می کند پیوند با خویش . هرچند بگفتیم که ما غم اوست ٬ موجه نگفت با ما .

گفتیم که با مساعدت و مشاورت و اجازت پدر و مادر ٬ ملاقاتی دست دهد ٬ مگر که بی واسطه روایت کنیم از این دل مصیبت زده ٬ و ایشان قول مساعد به گذاردن قرار و اعلام زمان داد ٬ لیکن پس از پایان کلام و قطع ارتباط زبان ٬ مادر خود را به تماس با حقیر واداشت و ایشان را از طریق ملاطفت سخن خارج کرد تا در باب نصیحت ٬ واپاشی فامیل از طریق ادامه این روند را گوشتزد کرد و این در حالی بود که ما در راه سنت پیغمبری و از مسیر سنت ایرانی ٬ که تمام ذکور و نساء آدم  آنرا محترم می دانند و از این راه پیوند و وصال را می جویند که هم قانون تصدیق نموده و هم شرع محترم دانسته پیش رفته بودیم .

القصه ٬ چون داستان دل بدینجا رسید و کاشانه پا نگرفته را طوفان طلبید و جواب مقبول عقل دریافت نکردیم ٬ عنان دل ز کف رفت و سر به بیابان تفکر و پریشانی نهادیم و چند صباحی است که مختصر ثباتی ما را دست داد تا بگوییم داستان خود را که همیشه به داستان لیلی و مجنون می خندیدیم و افسانه می پنداشتیم ٬ لیکن نمی دانستیم که نزدیک است خیاط کوزه را تجربه نماید .

دعا کنید که فرجی افتد در کار ما و در راه بیاید دلی که از ما بریده .

الخیر فی ما وقع .....

یا حق .